Ine Adatam

تموم نمیشه غربتم, اینه عادتم

منو دلخوریو دل داغونو

هر دفعه پرسه زدن زیر بارون

با یه قابی که عکس تو توشه

منو دادی تو دست خیابون

منو میکشی جای دو تامون

منو اشکی که واسه تو ریختمو

ایندفعه پای تو میگذرم از جون

چه بی رحمی که اینجوری راحت

منو دادی تو دست خیابون

منو میکشی جای دوتامون

همینکه من روانیتم

به مو رسیده طاقتم

خودِ تو دادی عادتم, دادی عادتم

عادتم

درسته واسه داشتنت

اثر نکرد عبادتم

محاله ترکِ عادتم, ترک عادتم

عادتم

یه گریه توی خلوتم

یه اشکی روی صورتم

تموم نمیشه غربتم, اینه عادتم