Shaere Chashmhat

می توانم شرورتر باشم

یک قشون گرچه یک نفر باشم

رو به صد نیزه بی سپر باشم

تو اگر کوهِ پشت سر باشی

که مهم نیست لشکر آوردند

می گذارم که درد در بزند

سار از آشیانه پر بزند

باغبان هم به من تبر بزند

تو که سازنده تبر باشی

تو نباشی درخت ها زردند

مثل خورشید سر برآوردی

می روی تا دوباره برگردی

از پسِ شب طلوع خواهی کرد

که خودت علت سحر باشی

همه از راه رفته برگردند

اگر این احتمال امکان داشت

یا که می شد به هرچه ایمان داشت

با دو تا چشمِ ناب معجزه گر

بله می شد پیامبر باشی

حیف پیغمبران همه مَردند

تو که دانای کُل هر متنی

تو که معنای سلطه بر شعری

پس بعید است از غمِ این متن

از غم شعر بی خبر باشی

بی تو این واژه ها پُر از دردند

ای که بالت در آسمان مصلوب

ای سکوتِ تو دشمنِ آشوب

توی آغوش خود اسیرم کن

که در این حبس بال و پر باشی

همه دنبال سنگ می گردند

می توانم شرورتر باشم

یک قشون گرچه یک نفر باشم

رو به صد نیزه بی سپر باشم

تو اگر کوهِ پشت سر باشی

که مهم نیست لشکر آوردند

می گذارم که درد در بزند

سار از آشیانه پر بزند

باغبان هم به من تبر بزند

تو که سازنده تبر باشی

تو نباشی درخت ها زردند