Saghi

در مستی آن چشمان خمار

عشقیست نهان افتاده به جان

برقیست چونان که از دلم برده توان

پیش چشم همگان رسوای زمان

چو شرابی که هزار ساله شده

لبهای تو سرخی همان باده شده

ندانم به چه قصدو قرضی ساقی شدی

آمدی جان مرا تازه کنی یا دلی ویرانه کنی

چند صباح عمریست باقی

باشه در دست تو ساقی

ندانم که چه دانیو برام دیدی چه خوابی

تو چونان در شرابی

که به آتش بکشانی

ندانم که چه دانیو برام دیدی چه خوابی

وقتی که میبینم شبا

تو بغل خودم نشسته

یادم میاره که خدا