Peyke Sahari

یک نفس ای پیک سحری

بر سر کویش ،کن گذری

گو به فغانم ،به فغانم ، به فغانم

ای که به عشقت زنده منم

گفتی از عشقت دم نزنم

من نتوانم ، نتوانم ، نتوانم

من ؛غرق گناهم ،تو عذر گناهی

روز و شبم راتو که مهری تو که ماهی

چون باده به جوشم ، در جوش و خروشم

من سر زلفت به دو عالم نفروشم

ای که به عشقت زنده منم

گفتی از عشقت دم نزنم

من نتوانم ،نتوانم ، نتوانم…

همه شببر ماه و پروین نگرم

مگر آید رخسارت بر نظرم

چه بگویم ، چه بگویم ، چه بگویم زین راز