Sayeh

چه آسون دلم رو به شهره غصه ها برد

توو غربت چشم شما شوق پریدن از قفس

کاشکی می شد باور کنم این آخر عشقه و بس

این عشق و این دیوونگی تنها یه قصه ست

یه سایه یه روزی منو تا قصه ها برد

چه آسون دلم رو به شهره غصه ها برد

یه سایه یه روزی منو تا قصه ها برد

چه آسون دلم رو به شهره غصه ها برد

چنان ز دل رها شدین مثله پرنده از قفس

رفتین و بی خاطره تون دلم نبوده یک نفس

رفتین و اون گذشته ها برای من یه خاطره ست

در این اجاق سرد دل خاکستری مونده و بس

یه سایه یه روزی من رو تا قصه ها برد

چه آسون دلم رو به شهر غصه ها برد

یه سایه یه روزی من رو تا قصه ها برد

چه آسون دلم رو به شهر غصه ها برد