Man Yek Zanam

پیام من، برای تو

پر از صدای شکوه های یک زن است

سکوت من، به پای تو

نشانه بغض و اعتراضم است

به هر رهی، در این جهان

یه مادر صبور و دل شکسته ام

به زیر پای خشم تو

اسیر افترا و پا بسته ام

شکایتم، از این زمان، نبرد نابرابر شکفتن بود

تو رفتی و من مانده ام، تلاش و خواستن من از تو کم نبود

سوال من، از این جهان، که درگیر جنگ و خون تشنگیست

مرا ببین، من یک زنم، همانکه وارث درد بی کسیست

به جرم زن بودن، همیشه کم بودم

برای کینه ها و ناسزای تو سپر بودم

منیکه دوست داشتم، بجای خود باشم

همیشه زیر سایه خطر بودم

به جنگ و ویرانی، اسیر و قربانی

طلایه دار دردم این گناه و حق من نیست

به لب رسید جانم، منیکه در فغانم

پر از صدای بغضو و رنج خستگیست