Khodaya

غم‌ و غصه توی قلبُم لونه کرده

ای خدا دلُم پُره درده

نمیسازه با ما دنیا

دیگه بر نمیگردُم به آشیونه

ای خدا کسی‌ چه میدونه

غم‌ و تنهایی دل را

خدایا ما به درگاه تو چی‌ بوده گناهُم؟

که باید یا بسوزُم یا بسازُم

بسازُم، بسازُم، بسازُم، بسازُم

از این دنیا دلُم تنگه

دل یارِ مُو از سنگِه

ز تنهایی دلُم خونِه

غم‌و دردُم فراونه

خدایا گله دارُم

خدایا گله دارُم

خدایا گله دارُم

خدایا گله دارُم

گله دارُم...