Khodaya

غم‌ و غصه توی قلبُم لونه کرده

ای خدا دلُم پُره درده

نمیسازه با ما دنیا

دیگه بر نمیگردُم به آشیونه

ای خدا کسی‌ چه میدونه

غم‌ و تنهایی دل را

خدایا ما به درگاه تو چی‌ بود گناهُم؟

که باید یا بسوزُم یا بسازُم

بسازُم، بسازُم، بسازُم، بسازُم

از این دنیا دلُم تنگه

دل یارِ مُ از سنگِ

ز تنهایی دلُم خونِ

غم‌و دردُم فراونه

خدایا گله دارُم

خدایا گله دارُم

خدایا گله دارُم

خدایا گله دارُم

گله دارُم...