Ghogha

ورس ۱

ورق خورد دفترم برنگشتم به قبلنم

فهمیدم اصل مطلبم وقتی دس به قلمم

شهرو دیدم شهرو دیدن پشت بندو چی پَ

هنوکم بار میزنن فیله سبک

باقی تو نوبت پشته شیشه ان

تو بهمن خشک ک میشن

اَ هیچی اِبایی نیس تا وقتی عَ!!!! رو دوششه

یه افعی زیر پوششش راز پیشرفتش کوششِ

میگه فکرت باس کور بشه

جاش سوختا داد دلار چشه جونا خمار

میکنی کیو سیاه

افتاب کویرم از چرک تو سینم تا حرفایی که ندیدم

ولی نزدیکن مثه شعرام که باس زخمی شن

این شهر کرد منو مسموم منم هرکی دم دس بود

یه رو شیخی یه رو هارون

منم تیری تو این قانون

ترجیع بند

شهر داستان داریه تو بارونشم افتاب تابیده

دیدی شهر داستان داریه تو بارونشم افتاب تابیده

ما زیر سقفش میسازیم شهرو واست

ما زیر سقفش میسازیم شبو واست

من هنوز همونم که کل شهر بودن پلو من

الان مونده بوی ته موندش اینا ته موندن

بگو بیاره یکی مثل ما کل شهرو گشتو نبود

بگو بیاره رُک مثل ما کل شهرو گشتو نبود

ورس ۲

حضور تورو دیدن ازپشت لنز خندیدن

وقتی که تو تقویمم روزی واست ندیدن

نه... چرا جای بحث نیس

نه... ازتون یه عکس نیس

پَ... مراسم ختم نیس

اینا واسه خودشون میکنن تورو جوگیر

تو زیر دستو پا کبود من زیر حرف ناسزا

ولی اصل ماجرا اینه که حرف ما به جاس

وقتی منو تو تو قبریم همرم الوده کردیم

حالا هی دور هم بخندیم تا بگندیم واسه تقدیر

خنده هاشو یادش رفت رنگا شدن واضح تر

بت گفتم بر نگرد بهتره از هر نظر

هنو اربابا رعیتن منتظر توی صف برن

ولی سر سطل هر محله یکی تا کمره نمیدن سگ محلش