Jadoo

تو که لبخندت به یقین کنایه می‌زند به جادو

با خودت هر لحظه بگو: چه بمانی، چه نمانی، دلِ زارم عاشق توست

کمرِ شب می‌شکند که یار من نبسته گیسو

با توام ای شب‌زده مو، چه بمانی، چه نمانی، دلِ زارم عاشق توست

آه، نفسم تنگ از این دوری‌هاست

دل، تپش رنج و مهجوری‌هاست

زنده ماندم که بخوانم، گرچه دل زندانی پابرجاست

شب تارِ فاصله‌ها را به حریق‌ات زیرو‌زبر کن

با توام ای شمع یگانه‌ی من

هر دو چشمم غرق نگاه است

صورت‌ات از نقره ماه است

ای خموش از نبض تو خانه من

هر دو چشمم غرق نگاه است

صورت‌ات از نقره ماه است

ای خموش از نبض تو خانه من