Labat Che Gooyad?

لبت چه گوید غزلسُرا؟

دهان چه گوید زِ ماجرا؟

از عمقِ جانت سخن بگو

این ترانه‌ها نمی‌شود باورِ من

تو طلوعِ شعر و نشانیِ عاشقانه‌هایی

تو خونِ سرخِ ترانه‌خیزِ درونِ رگ‌هایِ شهرِ مایی

کجایِ شهری؟ که خانه بی تو به لعنتِ کافری نیارزد

درختِ جان و جوانیِ من به بادِ بیهودگی بلرزد

دقیقه‌ای بی‌بهانه شو

به جانِ چوب‌ات زبانه شو

که هم‌صداییِ بی‌بُن و کاهلانه‌ات نمی‌شود یاورِ من

تو طلوعِ شعر و نشانیِ عاشقانه‌هایی

تو خونِ سرخِ ترانه‌خیزِ درونِ رگ‌هایِ شهر‌ِ مایی

کجایِ شهری؟ که خانه بی تو به لعنتِ کافری نیارزد

درختِ جان و جوانیِ من به بادِ بیهودگی بلرزد

کجایِ شهری؟ که آسمان ترانه‌هایم همیشه تارند

کجایِ شهری؟ که این حوالی سپیده‌ها هم به شب دچارند

لبت چه گوید غزلسرا؟

دهان چه داند زِ ماجرا؟