Ostad

به ما یاد دادن که دمِ در وایسیم

یه مشت بچه ی آقازاده و مایه دار

میرن بالا همش بدون کمو کاستی

نمیدونم که به چی ذوق کنم

و یه آدم بی ذوق شدم

نمیدونم کی بخندمو کی

برای کی بغض کنم

یه مشت لاشی

که گند زدن به رپ فارسی

به راستی که هست خیلی کم و کاستی

عشق داری اما پولم باید داشته باشی

که باز هیچ و هیچ و هیچ

البته از نظر من همه چی هیچه

اونی که جیبش پره هم باز مثل تو گیجه و سرگیجه

در سیمِ آخر جایی ِ که بد پیچه

زخم رو نبض من

سرد شده هر فصل من

انگیزه دارم ولی توی قلب من

برام مهم نیست که همه ازم بد بگن

"ای کاش یجایی باشه که بشه دربرم"

فرصت بیشتر برای باخت ندارم دیگه

خیلیا "استاد" بودن ولی یاد ندادن دیگه ۲

فرصت بیشتر برای باخت ندارم دیگه

دیگه توی قلبم جایی واسه آخ ندارم دیگه

فرصت بیشتر برای باخت ندارم دیگه

خیلیا "استاد" بودن ولی یاد ندادن دیگه

یا

۱

حضرت موولانا

۲

۳

تو نه چنانی که منمو

من نچانم که توییو

تو نه برآنی که منمو

من نه برآنم که توییو

من همه در حکم توام

تو همه در خون منی

گر مه و خورشید شوم

من کم از آنم که تویی

من نرسم لیک بدان

هم تو رسانم که تویی

زین همه خاموش کنم

صبر و صبر نوش کنم

اول باید روی پات وایسی

زندگی مسخره نیستو وای وای این

روزهای تکراری با شب های

تنهایی که میره تو تاریکی

نباش با کسی تو رودربایستی

به ما یاد دادن گه دمِ در وایسیم

یه مشت بچه ی آقازاده و مایه دار

میرن بالا همش بدون کمو کاستی