Vala Bela

بلا غمتون به غممون اضافه کرد

ماکه روزامون شدن نثار شب

بیا نون و نمک و ببین و احترام بخر

والا افتخار من نبود حذب باد شهر

همه دره ها میشدن تکیه گاهه من

بایه تب معمولیتون میشد سکته حاصلم

چرا دنیاتون رنگ گرفت شکله باغ وحش!

یکی گرگ میشد یکی شیر

یکی مثه من تو فکر فرداش می تپید

میشه دید همه ردپامو زیر تیغ

خیلی شیک باقیشم همینمو میمونم اگه تهش باشه

هیچ هیچ

بین خودمون یه کاما بذار

دیگه هم صحبتیم ولی با واسطه ها

قرار نیس هرکی قد کشید درد چشید

جلو باباش کنه پاشو دراز، والابلا

ماها راه میایم، راه میره کج

هنو وجودم تو آستینه هست

وقتی یه پا تیمم نگو بهم بازی بدن

وقتی امثاله توبخوان قاضی بشن

باید شیرینیتو بدیم

هر چی دیدیمو بگیم

از عشقه یه پیرزن به بیکینشو بگیم هه

نیستم اهله اینکه پا حرفتو بشینم

یا خوش فرمایی که شیک و پیکو رژیمن

حالا ما نخاله شما چی

ماها خوب کوتاه بیایم شما خوب خدائید

تویه دنیایی که از هرچی که میشه دوتا دید

مهم نیس ما اینجاییم یا شماها کجاشین

بابا شما پاستیل ما بادومه تلخه

شما نیسان ما پالون خر

پشت پرده سد راه میشین

ما افتاب میشیم حتی با نور شمع

بین خودمون یه کاما بذار

دیگه هم صحبتیم ولی با واسطه ها

قرار نیس هرکی قد کشید درد چشید

جلو باباش کنه پاشو دراز، والابلا

وقتی معرفتو از جیبات میکنن

وقتی دم میزنه از شرف بی شرف

وقتی میبینی با حرف کیا میبرن

باخت وره اونکه از هر طرف بی طرفه

ترحمه تورو ده ریال میخرمش

نرخه بازار رویه چربیا می طلبه

از بچگی خیر خیلیارو خواستیم

منم اونی که با تسبیحا می زدنش

حالا مشتم پره ،پوزتون کم

فاصلس بین منو اون که کوره تو نقش

هرکی رسید و نرسید واسم شله تو لفظ

ماهم کج رفتیم مطمئناً بوده تو جوء

منم میرسم جایی که بوده حقم

تنم بره زیر خاک بوی جنم ازش

میزنه هوا و میوشه طلا و

مثه مرواریدی که گمه تویه صدف