Etefagh

گر چه این دلبستگی های زمینی خوب نیست

اتفاق است و می افتد ، دل که سنگ و چوب نیست

با چنین شوق تماشای من و زیبایی ات

صبر ممکن هم اگر باشد ، دگر مطلوب نیست

کفر عشق آمیز شیطان ، عبرت آموزم شده است

گرچه در نزد شما جز بنده ای مغضوب نیست

نیست مولانا ، جهان از شمس تبریزی پُر است

تشنه جانی کو و گرنه قحطی محبوب نیست

قفل ، قلف و مبتلا را مفتلا گفتن خوش است

گر چه هر عاشق ، که دست افشان شود زرکوب نیست

آسمانی یا زمینی ، کاش عاشق می شدیم

گر چه این دلبستگی های زمینی خوب نیست

رفته ای از بر ما چشم به راهیم بیا

حلقه در گوش در کعبه ی آهیم بیا

دوری ات بند غم افکند به پای دل مست

مست بودیم و پشیمان ز گناهیم بیا

زندگی چوبه ی دار و همه آویختگان

طالب صحبت آن مهر گیاهیم بیا

شمس خاموش شد از دوری ات ای دور قمر

گرچه با یاد تو در حضرت ماهیم بیا