To Ke Midoonesti (Ft Gorzaan)

یه قفس میکشی با من

تو میدونستی آخرش تنهام

نباید می‌کردم باورش حرفاتو

که فقط گرم میشی‌ تو بغل منو

میگفتی‌ هر دفعه نرو

نداری طاقت سرمارو

الان بیدارم تا صبح

بیحالمو خل

میشستی رو پام میکردی لیوانم و پر

چرا فکر می‌کردم با همه فرق داری

ولی‌ واسه تو راحته تنهایی

قول دادی بینمون فاصله نیادش ولی‌

فقط بازی‌ میکردی تو واسه من نمایش الان

من موندمو عکس تو این قابش

کی‌ می‌تونه ببره این همه خاطره ا یادش

از قلبم نمیکنم بیرون کسیو

الان نیست ندارم من بی‌ اون حسیو

خیلی‌ آروم و زود رفتی‌ از پیشم

با این که از همون روز اول میدونستی

تو که از اول میدونستی

از همون اول میدونستی که تش می‌شه چی‌

نفس میکشی یا نه

تو که از اول میدونستی

از همون اول میدونستی که تش می‌شه این

یه قفس میکشی با من

هوای سرد، حواس پرت

منمو بطر عرق و یه سلامه تلخ

بگم که رفت ،بهمن میاد

بگو دلت یکم لبخند می‌خواد

تو بودی و منو یه عالمه حس که

کشتیمو شدیم تهش فقط یه آدم فس که

هنوز باورش نمی‌شه اینه آخر قصه

هنوزم سخته این تنهاییِ طاقت فکرش

زمستون میگفتی‌ اولش میاد پرف شدش کم کمش زیادتر

منو تو این همه فاصلمون

این مسیرو من تا مقصدش پیادم

وقتی‌ بدترش سیاه تر شده ما اون همه خاطرمون

دنیامون صاف بود ولی‌ منو تو کردیم دودیش

اون همه خاطرهامون برامون کم نیست خوبیش

که الان روی همچی‌ چشمامون بستیم رو این

تو که از اوّلم میدونستی شبیه من نیستی‌

تو که از اول میدونستی

از همون اول میدونستی که تش می‌شه چی‌

نفس میکشی یا نه

تو که از اول میدونستی

از همون اول میدونستی که تش می‌شه این

یه قفس میکشی با من

تو که از اول میدونستی

از همون اول میدونستی که تش می‌شه چی‌

نفس میکشی یا نه

تو که از اول میدونستی

از همون اول میدونستی که تش می‌شه این

یه قفس میکشی با من