Mirrors (Ft Rana Farhan)

ما همونیم که یه روزی

از یه خواب بد پریدیم

گر گرفتیم و تموم شد

به ته قصه رسیدیم

نامه ها رو می سوزونم

با همین دستای سردم

جای سیلی سرخ سرخه

روی گونه های زردم

بیا دستامُ بگیر ُ

این شبا رو زیر و رو کن

نگو دیر نمیشه

بیا زخمامُ رفو کن

قصه اونجایی تمومه

که سکوته تو قلب هامون

مگه عشق خاموش میشه

مثِ ته سیگار زیر پامون

من و تو دوریم اما

عوض میشه روزگار

صدای بارون و گوش کن

یه سیل داره این رگبار

من اگه میگم تمومه

حرف دل یه چیز دیگه ست

نه نرو رفتن تو

آه و سوزِ توی سینه ست

زندگی همش سیاهه

من و تو آبی و سبزیم

بغلم کن تو ترس هات

مرحم این زخم بدخیم

بیا دستامُ بگیر ُ

این شبا رو زیر و رو کن

نگو دیر نمیشه

بیا زخمامُ رفو کن

آینه ها شکستن اما

این طلسم موندنی نیست

میرسه پایان جدایی

این احساس مردنی نیست