Ghazal

چون آن آهوی صحرایُم ، که سرگردون و تنهایُم

نمی گیره کسی دستُم ، نمی بنده کسی پایُم

می خوام کوله بارَ مو ، یادگارَمو ، روی مادیون بذارُم

توی یه شب سیاه ، پشت به خیمه ها ، سر به بیابون بذارُم

که دم سازی کُنُم پیدا ، گل نازی کُنُم پیدا

برم گرد جهون گردُم ، هم آوازی کُنُم پیدا

تا کی اسب هِی کنم ؟ راهی طی کنم ؟ توی دره ها بخوابُم

پیِ گله ای بِرُم ، شیری بخورُم ، پیش بره ها بخوابُم

می خوام راه سفر گیرُم ، ره کوه و کمر گیرُم

بِشُم مرغ سپید بالی ، دل از این لونه بر گیرُم

ُ می خوام کوله بارَ مو ، یادگارَمو ، روی مادیون بذارُم

توی یه شب سیاه ، پشت به خیمه ها ، سر به بیابون بذارُم

چون آن آهوی صحرایُم ، که سرگردون و تنهایُم

نمی گیره کسی دستُم ، نمی بنده کسی پایُم

می خوام کوله بارَ مو ، یادگارَمو ، روی مادیون بذارُم

توی یه شب سیاه ، پشت به خیمه ها ، سر به بیابون بذارُم

که دم سازی کُنُم پیدا ، گل نازی کُنُم پیدا