Khodanegahdar

میسپارمت به بارون، با گونه های خیسم

من این غروب تلخو، پای تو می نویسم

میسپارمت به دریا، با این وداع آخر

میسپارمت به فردا، به روزهای بهتر

دارم میرم اما نه مثل هربار

میرم از اینجا بی خدا نگهدار

دارم میرم اما نه مثل هربار

میرم از اینجا بی خدا نگهدار

دستهامو بار آخره میگیری

میرم ولی از یاد من نمیری

تو این غروب دلگیر

میسپارمت به پائیز

تو لحظه های بی من

میسپارمت به تقدیر

میسپارمت به قلبم

جایی که خونه داری

به هر چی باقی مونده

به یاد و یادگاری

دارم میرم اما نه مثل هربار

میرم از اینجا بی خدا نگهدار