Asheghi

آمد بهار عاشقی دل شد فدای دل ستان آمد نگار مشفقی هم جان و هم آرام جان

نازم به ناز و غمزه ات ای در چمن سرو چمان گل بشکفد لبخنده ات مستی فزای هر زمان

شمعی ز جانم برفروزم روز و شب از عشقت بسوزم

پرورده ام در سینه رازی روزی کند دل سرفرازی

پر می کشد از آسمان همچون کبوتر روح و جان

چندی رهایم می کنی دل می کشد در آشیان

آشفته حالی میکنم هر دم خیالی میکنم

تا تو نباشی در برم پر بسته بالی میکنم

چشم تو چون پیمانه ام از آن نگه دیوانه ام

آیینه ی جان منی ای مسجد و میخانه ام