Mehre Negar

میگذرد روزگار می سپرد یادگار

لحظه به لحظه به دل قصهء مهر نگار

دی شد و آمد بهار گلشن خاک دیار

نغمهء شاد هزار خنده به لبهای یار

می باران می ریزد در ساغر لاله همه حیران دیده و دل گشته از آن واله

به سحر بنشسته به گل چون قطرهء ژاله مه شب را جلوه دهد در حلقهء هاله

به نسیمی دل بسپارم که کشد شانه به گیسو که شمیم عطر بهارم برسد از ره هر سو

به دو چشمت می نگرم نرگس مست است همه مست از این نظرم دل به چه دست است

چو به شادی بگذرد ایام دل عاشق هم شود آرام