Bahare Jan

ای بهار جانم بی تو کی توانم

سر کنم دمی با این غم نهانم

ای امید هستی شور و عشق و مستی

از چه رهزن دل عهد خود شکستی

وای از این زمانه با دوصد بهانه

فتنه می کند در حال عاشقانه

یاد از آن شبی که دل شد آشنایت شادمان شدی من نغمه خوان برایت

گفتمت که ای گل جان کنم فدایت تا همان دمی که سر شود حکایت

ناز تو خریدم از همه رمیدم

زانکه با تو باشم از جهان بریدم

چه شد که رفتی غمت نگفتی به سینه رازت چنین نهفتی

بیا ای نازنین عاشق وفا دارد جفا از تو بدین حاصل صفا دارد