Najnoon

از وقتی اومدی لبخند اومده

از چی بگم زبونم بند اومده

دستات از سر دنیام زیادین

اشکامو ببین اشکای شادین

دیگه پیاده رو تنهاییِ منو از یاد میبره

دلتنگیهای ما برگای زردین که باد میبره

پرسه تو پاریسه با تو قدم زدن

تلخیِ قهوه ی چشماتو هم زدن

بیا شبو توی شراب حل کنیم

همو تو کوچه ی جلفا بغل کنیم