Maro

مرو ای یار مرو ای یار مرو ای یار مرو

چنان عاشقم که طوفانی ام

من آماده ام تا بسوزانی ام

مپرس حال مرا که بارانی ام

نه میخواهی ام نه مدیانی ام

تهران و پاییز را این شهر غم انگیز را

چگونه سر کنم

من از تماشایت هوای رویات

کجا سفر کنم

مرو ای یار مرو ای یار مرو ای یار مرو

مرو ای یار مرو ای یار مرو ای یار مرو

درون کافه ها نشسته جای خالیت

منم به گریه پای خنده ی خیالیت

تمام کوچه های بی تو را قدم زنم

هنوز در هوای خاطرات تو منم

من از خزان دوریت

من از غم صبوریت

میمیرم مرو

مرو ای یار مرو ای یار مرو ای یار مرو