Harfi Bezan

حرفی بزن تو ای درد آشنا

می شکنی چرا قلبِ مرا

منی که عمری پا به پای تو دویده ام وای

منی که جز عشقت ، گلی دگر نچیده ام وای

ندارم بُغضی از تقدیر

از این دورانِ دور و دیر

خدا می داند

سپردم هرچه هست هستی

به دستت ای میِ مستی

خدا می داند