Khial

هوا آرام

شب خاموش

راه ِآسمان ها باز

خیالم

چون کبوترهای وحشی می کند پرواز

رَوَد آنجا که می بافند کولی های جادو، گیسوی شب را

همان جاها، که شب ها در رواق کهکشان ها عود می سوزند

همین فردای افسون ریز رویایی

همین فردا که راه خواب من بسته است

همین فردا که ما را روز دیدار است

همین فردا که ما را روز آغوش و نوازش هاست

به هر سو چشم من رو می کند فرداست

من آنجا چشم در راه توام، ناگاه

تو را از دور می بینم که می آیی