Nazanin

ای نازنین ای نازنین در آینه ما را ببین

از شرم این صد چهره ها در آینه افتاده چین

از تندباد حادثه گفتی که جان در برده ایم

اما چه جان در بردنی دیریست که در خود مرده ایم

ای نازنین ای نازنین در آینه ما را ببین

از شرم این صد چهره ها در آینه افتاده چین

اینجا بجز درد و دروغ هم خانه ای با ما نبود

در غربت من مثل من هرگز کسی تنها نبود

عشق و شعور و اعتقاد کالای بازار کساد

سوداگران در شکل دوست بر نارفیقان شرم باد

هجرت سرابی بود و بس خوابی که تعبیری نداشت

هر کس که روزی یار بود اینجا مرا تنها گذاشت

اینجا مرا تنها گذاشت

ای نازنین ای نازنین در آینه ما را ببین

از شرم این صد چهره ها در آینه افتاده چین

من با تو گریه کرده ام در سوگ همراهان خویش

آنان که عاشق مانده اند در خانه بر پیمان خویش

ای مثل من در خود اسیر لیلای من با من بمیر

تنها به یمن مرگ ما این قصه می ماند به جا

هجرت سرابی بود و بس خوابی که تعبیری نداشت