Fasle Bigharari

دست منو راحت بگیر/ که فصل بی قراریه

حافظه های ما پُر از/ پیام اضطراریه

عکسی که از ما میگیرن/ با دوربینِ شکاریه

اینم برای هر دومون/ یه عکس یادگاریه

به لطف این شکنجه ها/ سکوت ما صدا نشد

درست به پای سفره ها/ نماز که قضا نشد

یه عمر ِ روی پوستمون/ گریه رو تاول میکنن

جدولای خیابونُ /با خون ِ ما حل میکنن

توو این همه عذاب و درد/ بذار بمونه فاصله

از رگ ِ جاده یه روزی/ می پاشه خون ِ فاصله

صدای خاطراتمون /هنوز توی گوش ِ منه

تو حسرتت این زخمی که/ وا مونده آغوش منه