Kandoo

هم غربت بغض شب مرگ چراغم

تو قرق زمستونی اندوه باغم

ای دست تو حادثه تو بهت تکرار

وابسته ی این مردابم بیا سراغم

تولدم زادن کدوم افوله

که بودنم حریص مرگ فصوله

خسته از بار این بودنم نفس حبابم

بی تفاوت مثل برکه بی التهابم

تشنه ی تشنه ی تشنه م خود کویرم

با من مرگ سنگ و انسان ، تاریخ تیرم

من ساقه ی نورم میراث مهتاب

تسلیم تاریکی تو جنگل خواب

ای آیه ی عطوفت ای مرگ غمگین

برهنه کن منو از این لباس نفرین

ای اسم تو جواب همه سوالا

از پشت این کندوی شب منو صدا کن....