Oon Manam

اون که هر چی ابر دنیاست

خونه داره تو چشاش

اون که ناچاره بخنده

اما گریه ست خنده هاش

اون که تو شهرش غریبه

با یه عالم آشنا

هیچکدوم باور نکردن

غربت تلخ صداش

اون منم،اون منم،اون منم

بغضمو تو گلو می شکنم

دیروز من،مثل امروز،مثل فرداست

هر روز دستام سرد و تنهاست

دیروز،امروز،فردا

خیلی سخته،این تنهایی،بی فردایی

تنها موندن،تنها خوندن

تنها،تنها،تنها

اون که خیلی قصه داره

رو لبای بی صداش

مونده فریادش تو سینه