Medad Rangi

قرمزی لبای تو، تو هیچ مداد رنگی نیست

خودت تو آینه ها ببین رنگ که به این قشنگی نیست

شاخه گل حیاط ما به آب و رنگش مینازه

اما تو که خونه باشی هی پیش تو رنگ میبازه

روزا با تو زندگی رو پر از قشنگی میبینم

شبا به یاد تو همش خوابای رنگی میبینم

چشم تو رنگ عسل

توی چشم تو نگاه مثل شاه بیت غزل

لب تو غنچه ی نیمه باز باغ

تن تو، آتیش سوزنده ی داغ

قد تو مثل سپیدار بلند

دل تو نرم تر از صبح پرند

نرم تر از صبح پرند نرم تر از صبح پرند

قرمزی لبای تو، تو هیچ مداد رنگی نیست

خودت تو آینه ها ببین، رنگ که به این قشنگی نیست

شاخه گل حیاط ما به آب و رنگش مینازه

اما تو که خونه باشی هی پیش تو رنگ میبازه