Peer
Song
·
5 mins 31 secs
·
1999
Song
·
5 mins 31 secs
·
1999
یه نفر مرد پیر
گوشه گیر و فقیر
با موهای سپید
تو دلش مرده امید
مثل یک دیوونه
زیر لب می خونه
-پای پر پینه ام
دستهای خونی ام
دم به دم هی می گم
این جا من زندونی ام
مثال اسیرا
میون زنجیرا
-بسه بسته ها رها کنید
خوب و از بدی سوا کنید
بر فقیران این ستم ها
تا به کی
-غنچه ها پر پر شدن
این جا من زندونی ام
مثال اسیرا
میون زنجیرا
-بسه بسته ها رها کنید
خوب و از بدی سوا کنید
بر فقیران این ستم ها
تا به کی
-غنچه ها پر پر شدن
بی تن و بی سر شدن
لاله های قشنگ
تو سیاهی شب
مردن از بی کسی
تشنه و خم شدن
نشکنین بال این قاصدک های ما
نشکنین بال این بی گناهان را اینجا
%2F65b035226b6171c.jpg&w=256&q=75)
%2Fb11b10f1b2beca2.jpg&w=256&q=75)
