Jana

سوختم چه آتشی نگاه تو دارد

آخر دلم دل تو را به دست آرد

بی تو کویر خشک و خالی ام مرا ببین چه حالی ام

باران تو اگر نبارد

جانا دلم ربوده ای فریبانه

به انتظار تو غریبانه

نشسته ام ببینم آن دو چشم مست و دلبرانه

جانا به غم نشانده ای دل مارا

بیا و دریاب منه تنها را

که خسته ام از این زمانه

فریاد مرا تو برده ای دگر از یاد

شکسته ام من هرچه باداباد

رها چو برگ خسته در باد

جانم تویی چو زلف تو پریشانم

خزان منم که غرق بارانم

بیا دگر نمیتوانم

جانا دلم ربوده ای فریبانه