Kambood

انگار میدی به ناموست ویزا

حرف میخوای میری پابوس عیسی

نه من کلی برات حرف دارم

از صدای اذون تا ناقوس کلیسا

زن یعنی تن مرد یعنی پول

انگار بچه ای میخوری با بستنی گول

الانه که باید آزاد کنی مغزی که

این همه سال بستری بود

دیگه همه شدیم خام مادیات

میریم سمتی که داره باد میاد

خیابونا شده معبدایی که

توش سجده میکنم جلو مازراتیا

مارو کردن هرزه به زور

توام مثه من شدی بنده پول

دیگه خنده یه جور صورت فیکه علاءالدین

قصه بود تویی برده ی قول

(آرمان)

یه گرگ بارون دیده تو جنگلای سرد

یه بعض بش آروم میگه بخند الان به درد

بشکن جلوت دیوارو بزن بکش اینارو تو

دیگه پادشاهی از الان به بعد

(صادق)

فاصله گله سرخه

ازینجا تا سیارم

نزدیکی بیا عه عه عه

چند سالی تو چند ماه رفت

فکر نی احساس هس

صلح هست اصلاح نه

تمدنه فردیه اونجا

آدم نی ولی انسان هس

اونی که شهرو زدش تو دماغ

اونیکه گیر کرد پرش به پرات

اونی ک نیستش همیشه برات

اونی که خیلی شبیهته الان

اون منم

اون منم که دست داد به دسته خدایه تو

کج کرد به سمته حقایقو

شکل داد به شکله بنای تو

تندروها با آتئیستا

موش و گربه رو یه میز ها !؟

این گوشه ی جهانه اوله

جهانه سوم که دیگه هیچ واه

پ بهم بگو دنباله چی ای

تو دنیایی که میدونی اوضاعشه بیریخ

ارائه شو خودت شو قدرت

چهره شو داشی ولی در راهه گریم

(آرمان)

یه گرگ بارون دیده تو جنگلای سرد

یه بعض بش آروم میگه بخند الان به درد

بشکن جلوت دیوارو بزن بکش اینارو تو

دیگه پادشاهی از الان به بعد

(آتنا)

اون قاتل دنیای دروغه دورته

زول بزن تو چشماش

اون گرگه وجود خودته

یه نمه علف هرز این جاست

تو دیگه جای صبر نداری

دیگه دیره وقتی نمونده

پس این کارو به فردا نذاری