Faryad

دستات ذوب میکندم، احساس نیست درد را

میرود چرا باز می رسد تا پای جان

هر بار ساز می زنمت، آرام نیست مرد را

می شود دوباره رام بالینت

فریاد، از عشقت بیداد، آرامشم داد

عشق تو ای داد، فریاد

رفتی و سراب می بینم، بودنت به خواب می بینم

جان جان تو راز عشق حاشا کن

هر جه از خداست می بینم، بس که مبتلاست آیینم

محفل مرا دمی تماشا کن