

Song
·
5 mins 52 secs
·
Sep 18, 2018
اینجا ده ماست، آخر دنیا
دورش دیواره، دیوار حاشا
-قلعهی ارباب هر شب چراغون
فرشش پوست ماست، شمعاش استخون
-مردهها بیرون، زندهها تو گور
ساطورا مضراب، سینهها سنتور
-از فرط عزا، کفن پیرهنیم
تو عروسی هم زنجیر میزنیم
-خورد تو حوض غسل تیلهی خورشید
شتک کرد به ده بارون اسید
-ایل خان مثل بچهی آدم
بی تن میکِشَت تا دیگ ماتم
-هر طرف در ری خونِت میریزه
چار طرف ده باغ چنگیزه
تو عروسی هم زنجیر میزنیم
-خورد تو حوض غسل تیلهی خورشید
شتک کرد به ده بارون اسید
-ایل خان مثل بچهی آدم
بی تن میکِشَت تا دیگ ماتم
-هر طرف در ری خونِت میریزه
چار طرف ده باغ چنگیزه
-درِ باغ قفله، کلیدا تیزی
میبُرن دستو ندزدیم چیزی
-تو ده ما وطن کرده ایل خرافهپرست
چل ساله میخندیم میگیم نمازشون شکستهست
هر جا بوی نذری اومد گلهمون اونجا صف بست
خود ما رو قربونی کرد چوپون ساطور به دست
-هر ایلی رد شه تو مسیرشیم
باخته و برده باز اسیرشیم
-وایسم کی بیاد منجی من شه؟
کی دیده مُرده از جا بلن شه؟
-چرا از قفس میله نکندیم
که دور میلهش دخیل نبندیم؟
-اون گلهای که شبونش گرگه
معلومه میگه خدا بزرگه!
-کاش پر شه از عشق مغز هر مداد
عطر آزادی از کاغذ در آد
-دهکوره رو کاش چراغش کنیم
هر آواریو یه طاقش کنیم
-کاش این بیغوله یه گلباغ بشه
به شب یه خوشه ماه سنجاق بشه
-وا شه گیسوی لیلایی بید
از قلب مجنون سر بره خورشید
-دود گرفته رو گنبد کبود
زهر میباره رو ده خوابآلود
-دنیا رو آب برد! دست کی بالاست؟
تاپتاپ خمیر! نون تو خون ماست