

Song
·
5 mins 52 secs
·
Nov 7, 2020
پنجهٔ قفلشده رو سیگارو
رو کلیدای پیانو میکشم
لب اعتراضمو کوک زدن
نخ به نخ بخیّهها رو میکشم
-میشکنه یخِ صدامو الکل
یه نفس بالا میرم لیوانو
بلکه از حنجره پرواز بدم
روح خاکستری تهرانو
-صدای تیز امامْجمعهٔ شهر
مثل متّه میره تو اعصابم
جمعهها شوکزدهٔ شکستن
دیوار صوتی تو محرابم
-تو فضای آرمانشهر من
نه امامی مونده با جماعتی
نه رسولی اهل قداره و خون
نه خدایی با کتاب غلطی
-صدای تیز امامْجمعهٔ شهر
مثل متّه میره تو اعصابم
جمعهها شوکزدهٔ شکستن
دیوار صوتی تو محرابم
-تو فضای آرمانشهر من
نه امامی مونده با جماعتی
نه رسولی اهل قداره و خون
نه خدایی با کتاب غلطی
-شهر بیشکنجه و بیتبعیض
یه اوین بدون زندان میخوام
یه شبِ بدون برق شلاق
یه طلوع خوش بدون اعدام
-چیکههای سرخ نت ریخته از
زخمای ترانهٔ معترضم
که یکی بگیره ردّ خونو
ببینه کجای خط قرمزم
-هر جا میرم مثل یه دیوونهم
که پسِ حافظهٔ تصویریش
ماهو میبینه هنوز از چشم
میدون آزادی زنجیریش
-صدای تیز امامْجمعهٔ شهر
مثل متّه میره تو اعصابم
جمعهها شوکزدهٔ شکستن
دیوار صوتی تو محرابم
-تو فضای آرمانشهر من
نه امامی مونده با جماعتی
نه رسولی اهل قداره و خون
نه خدایی با کتاب غلطی
-توی شهری که تو رویا ساختم
سیم جرثقیل طناب دار نیست
شهر آرمانی من جاییه
که چهل سال ملتی سوگوار نیست