Dokhtare Baba

خلاصه این جامعه واهمه پشتشه

ولی تو خودت باش

حتی اگه جامعه فوچ بشه

جامعه ای که آدماشو با تار و پود میبره

ویولون ِ نعشی جاتش و جا تار و عود میزنه

هی چه حالی داری چ دوران گیرایی ست

تو خوابیدی و بالا سرت قرآن ِ زیبایی ست

این حس و حالت به شیشه شیره بسته میشه

و این دست و بالم یه تیکه پینه وصله میشه

چه رویای زیبایی فکر عروسک بازیی

منم کیشیک ِ شبم

گویی هنوز سربازییم

گویی ثروت به ماها میگه عزت که زیاد

اصلا گویی به تریپ ما ثروت نمیاد

بدون داور همیشه به عشق داوریشه

که سوت میرنه

زمین بهشت مادریشه

هیچ شعری نیست که واسم بشه آخرین شعر

چون پدرت رپ خونی از قشر کارگریشه

این صدای حال منه که ندای غمه

بابا

چشای پر غمت تو نگاهه منه

آه

اون نگاه بچگیتم اعتبار منه

بابا

ابتدای زندگیتم انتهای غمه

این صدای حال منه که ندای غمه

بابا

چشای پر غمت تو نگاهه منه

آه

اون نگاه بچگیتم اعتبار منه

بابا

ابتدای زندگیتم انتهای غمه

سنگ بی دله ...

ولی آدم خلاصه یه حسه

جزئیات و بیخیال بریم خلاصه ی ِ قصه

ببین بابا ...

سعی کن نگیری سرمایه ی غرور

سعی تو کن زندگیت نباشه بر پایه ی دروغ

دروغ سرطانیه که اگه اُود کرده باشه

آماده ست آینده تو ازهم محکم بپاشه

به زبان کودکی میگم

از قدیم مثل زده

دروغگو دشمن خداست همین اصلا بده

عشق ...

خیلی وقته بی شک ندیدم

آخه اندرویدیش کردن شده وی چت جدیدا

عشق ...

از چاووشی رفته حالا تو فاز ِ بیانسه

جدیدا معنا میشه تو شارژ ِ ایرانسل

عشق ...

مخدر نیست که سر به بیابون بزنی

جنس فروشیم نیست که سر خیابون بخری

عشق ...

تنها موندگاره میشه قصه ی آخرت

عشق ...

چیزی که من دیدم تو چهره ی مادرت

بابا تو خاکی نیست اینکه پات روشه جاده ست

اون یه ریشی داره و یه لباس پوش ساده ست

با یه کیف پولیم که باز توشه کاغذ

شعرا تا خورده و یه اسکناس توشه

پاره ست

بابات زحمت ها کشیده گرچه بوده روراست

پدرت حامد فرد از 5 صبح تو راست

حامد نون حلال یه گنج تو به اولاد

با اینکه میکشی تو رنج ذوب فولاد

این صدای حال منه که ندای غمه

بابا

چشای پر غمت تو نگاهه منه

آه

اون نگاه بچگیتم اعتبار منه

بابا

ابتدای زندگیتم انتهای غمه

این صدای حال منه که ندای غمه

بابا

چشای پر غمت تو نگاهه منه

آه

اون نگاه بچگیتم اعتبار منه

بابا

ابتدای زندگیتم انتهای غمه