Joghde Shab

من یه زندونی پیرم

پشت میله ها اسیرم

نه دلم میخواد بمونم

نه دلم میخواد بمیرم

من همون زندونی ام که

شب به شب جای ستاره

توی تنهایی و تردید

میله هارو می شماره

من همون زندونی ام که

شده محکومه جدایی

ا بذ تو قفس بمونم

واسه من مرگه رهایی

من دچار این غروبم

من اسیر انتظارم از

شروع این اسارت

یه ملاقاتی ندارم

جغد شب دوباره میخونه

برام خاطراتت مث زندونه

برام زندونو رها کنم

کجا برم ؟