Shab Bood

شب بود بیابان بود زمستان بود

بوران بود سرمای فراوان بود

یارم در آغوشم هراسان بود

از سردی افسرده و بی جان بود

در پیش آن سیمین در خوشگل

از جسم و جانم خود بودم غافل

میکوشیدم بحرش از جانم دل

می بردمش با خود سوی منزل

گیسویش

از باد و باران گشته آشفته

در.....در...... در مویش

گویا مرواریدی غلتان خفته

گیسویش

از باد و باران گشته آشفته

در.....در...... در مویش

گویا مرواریدی غلتان خفته