Dobareh (Ft Morvarid)

نه من صوفیم، نه سفیر رومیم

از جون میگم تو این راه جون میدم

حالا دور بر ندار بهت رو میدم

هر وری باد میاد به اون سو میرن

هر جا نونشون جوره از اون رو میگن

بذار زور بگن میگم تا کور بشن

دستور بدن بذار بگن و گوش ندم

بکَن تو گور من بِچش از خون من

هیچ کسوفی نمیشه ضد نور من

ببین شور من شده پل عبور من

روشنه طول شب کل وجود من

ندیده نور من نه بابا کوره پس

واستون زوده هنوز قبول ظهور من

آره، آره ...

اجازه دادی و راضی بودی بات بازی کنن دوباره، دوباره

روزی می رسه می رسی به حرفام اشکال نداره، نداره

بذار ستاره رو سرم بباره، پس چرا خوابه بذار بخوابه

نه نذار بخوابه، نه نداره چاره

نمی خوام الکی‌ مثل بغلی تز بدم

نمی خوام مثل بغلی الکی‌ حس بدم

احتیاجی‌ نداره بیارم اسمشم

بکن فکر یکم یا دوباره بهت بگم

نوشتن عشق من کی‌ نوشت مثل من

می خوام از حس بگم می خوام از دل بگم

توی خماری خود روی موج ول بشم

معلق رو ورقه بشم نصف شب

دود سنگینی‌ دورمه نصف وقت

نصف دیگشم وقت ندارم چت بشم

هر کیه ضد من نکنه فکرشم

می پیچمت تو کفنت عرفانه اسم من

همینه عشق من همیشه شعر بگم

همیشه عشق من شنیده شعر من

بیرون از جسم و تن بتونم حس کنم

جونم مال تو روحمو به کی‌ من بسپارم

آره، آره ...

اجازه دادی و راضی بودی بات بازی کنن دوباره، دوباره

روزی می رسه می رسی به حرفام اشکال نداره، نداره

بذار ستاره رو سرم بباره، پس چرا خوابه بذار بخوابه

نه نذار بخوابه، نه نداره چاره

کل عمرم دنیا را دور زدم

دو تا چشم جلوم و دو تا هم پشت سرم

یه مشت لاشخور دنبال فرصتن

باس بکشم اگر نکشم کشتنم

دست ما نیست اینا برای ما هم بر زدن

حکم تو دستشونه و ما هم کت همش

اگر برد ازت دیگه دیره غر نزن

باز هم فرصت هست نکن فکر صلح اصلا

دیگه می خونه و میگه کلافه از این دل

وقتی‌ می دونه و میره خلاف غریزه

کلی‌ کار و فشار دائم و سالها

لازم ولی‌ می رسم بهش آره

رفیقه دیوونه و پیرش بد حال و مریضه

ضعیف و بی جونه دیگه نداره نتیجه

کلی‌ کار و فشار دائم و سالها

لازم ولی‌ می رسم بهش آره

آره، آره ...

اجازه دادی و راضی بودی بات بازی کنن دوباره، دوباره

روزی می رسه می رسی به حرفام اشکال نداره، نداره

بذار ستاره رو سرم بباره، پس چرا خوابه بذار بخوابه

نه نذار بخوابه، نه نداره چاره