Bare Degar Faramooshi

من بر آن سرم که سر برآورم برون به من بگو که چون

عاشقی به رفتن است بگو که ره کجاست گریزم از سکون

بی تو خانِ آخرین چگونه بگذرد با تو دل مرا به شهر تازه میبرد

روزی دگر در آتشی سالی دگر به خامُشی بار دگر فراموشی آه

واگو نهان کینه ات بشکن سکوت سینه ات بغض غم دیرینه ات با یارا

من بر آن سرم که سر برآورم برون به من بگو که چون

سر به دامنت نَهَم به اشک دیده ات بگو ره جنون

این سکوته کوچه ها پر از صدا شده زین ندا و آن ندا شرر به پا شده

سازی نوای عاشقی سوزم به پای عاشقی جانم فدای عاشقی آه

روزی دگر در آتشی سالی دگر به خامشی بار دگر فرامشی ای جانا