Arayeshe Ghaliz 2

چه دانستم که این سودا ، مرا زین سان کند مجنون

دلم را دوزخی سازد ، دو چشمم را کند جیحون

چه دانستم که سیلابی ، مرا ناگاه برباید

چو کشتی ام دراندازد ، میان قلزم پرخون

زند موجی بر آن کشتی ، که تخته تخته بشکافد

که هر تخته فرو ریزد ، ز گردش‌های گوناگون

نهنگی هم برآرد سر ، خورد آن آب دریا را

چنان دریای بی‌پایان ، شود بی‌آب چون هامون

چو این تبدیل‌ها آمد ، نه هامون ماند و نه دریا

چه دانم من دگر چون شد ، که چون غرق است در بی‌چون

چه دانم‌های بسیار است ، لیکن من نمی‌دانم

که خوردم از دهان بندی دراین دریا کفی افیون