Khandeham Bood

شاید برگردم اون خونه

شاید یکی اونجا فکر دوتامونه

شاید این راه بنبسته

میرم ولی خسته اما نمیدونه

نمیدونم به کی بگم

حالتو از کی بگیرم

منم که با غرور تو

ی گوشه تنها میمیرم

نمیشی تو مثل همه

حسی که داری از منه

بعد تو کاره هر شبم

غروب و تنها دیدنه

باورم شد تو رفتی نخواستی

چشم من موند رو اون قاب عکسی

که خندهات توش همه زندگیم بود

هر بلایی سر تو میومد

منم چوبشو هی سر تو می خوردم

ی مشت خاک تو همه زندگیم شد

نگا کن ببین باز برات گل اوردم

نمیدونم به کی بگم