Jelo Ayne

می‌گفت آدما‌بد شدنو نقاب میزنن

بعد استفادشونم تورو به خاک میزنن

بهم گفت تو واسه‌این آدما جوجه‌ای

وقتی‌شیرم میکنن گربه‌ی خونگی

خسته شدی از این همه دروغ‌و کلک؟

از‌این که مردم تو زندگی‌هم میکشن سرک

یه دفه بغضش ترکید و از‌عشقش‌گفت

دیدم یهو ساکت شد و شد‌تو فکرش‌قفل

میگفت اونم نموند و یروزی ترکش‌کرد

همین بی‌وفایی از زندگی سردش‌کرد

شروع‌کردش‌به تعریف داستان خودش

گفت خیلی تنهاست پر آشغال دورش

یکم گله داشت از وزن سبک جیبش

از درخت اومده فقط‌سیب گندیده گیرش

گفت هرکی اومد یکم شیشه خورده داشت

زخمامو وا کن بیا ببین هنو مونده جاش

نه انگیزه مونده بود نه دل‌و دماغی

همچی سیاه شده بود رنگه پرکلاغی

این همه دوییدیم ولی نرفت راهی از پیش

با اینکه درست رفته بودیم تو راه اصلیش

کشید دست به سرش گفت ببین موهام ریخته

بشین دلیلشو بگم تا که موهات سیخ شه

به خودم اومدم شده بود بیست سالم

دیدم هزار تا مشکل جلوم ایستادن

با حرفاش منو برد تو دنیای‌خودش

دیدم حتی‌ضربه خورده از خوبای‌دورش

فهمیدم ما هردومون یه چیز و تجربه کردیم

یکم فکر کردم دیدم چقدر ما شبیه همیم

یه لحظه همچی یهو پیچید دور سرم

فهمیدم اون تصویری که میبینم خود منم