Etefagh

از قصد نبود فکر از پیش

نه با ساختنه کوه از هیچ

این نیست فریادی از توو خالی

تو یه اتفاقی که افتادی

نه یه قصه از شهری دور

نه یه داستانه کوتاهی

تو همونی که باید منو میفهمید

تو یه اتفاقی که افتادی

تو یه لبخندت مثل مرهم درد می مونه واسم

من توو سقوطم تو مثل قصد به برگشت میمونی واسم

می دونم که کهنه میشن یه روزی این حس های نو

حتی اگه اون روزم برسه

من من بازم دنیارو میدم واسه ی یه لحظه از تکرار تو

تکرار تو