Parizad

در شب دیوانگی‌ام عطر تو در باد بود

این دل زنجیر به گیسوی تو آزاد بود

هرچه بجز یادِ تو را عاشقت از یاد برد

قلب مرا با خودش آن چشمِ پریزاد برد

مستی چشمان منی

تو همه ی جان منی

فرصت عاشق شدنی تو

ماه تماشایی من

ای شب رویایی من

دلخوشی عمر منی تو

قلبم بجز آرامش تو خانه نمیخواست

ای عشق یک نفر اینهمه دیوانه نمیخواست

بی من عشق تو این همه آوازه ندارد

زیبا حد زیبایی تو اندازه ندارد

مستی چشمان منی