Nakhodagah

توچترت رو سرم واشد، تو به بارون حواست هست

از آغوش تو می فهمم، چه فصلی تو لباست هست

دارم دلگرم تر می شم، از این نزدیکی با آتیش

کسی پشت من ایستاده ، که مثل کوه سرسختیش

به اینکه چی تو فکرم هست، کسی مثل تو واقف نیست

ما حسی که به هم داریم ، مثه جنس مخالف نیست

تو رو دوس دارم و با عشق ، همیشه با تو همراهم

تو می فهمی چی می گم از ، ضمیر ناخودآگاهم

غریزه دکمه هاش بسته س ، تا تنها عشق عریون شه

تو جسمم رو نمی بینی ، می خوای روحم نمایون شه

به چه اندازه می بخشم ، به چه اندازه بی رحمم

با تو هر لحظه بیش ازپیش ، دارم لیلی رو می فهمم

به اینکه چی تو فکرم هست، کسی مثل تو واقف نیست

ما حسی که به هم داریم ، مثه جنس مخالف نیست

تو رو دوس دارم و با عشق ، همیشه با تو همراهم

تو می فهمی چی می گم از ، ضمیر ناخودآگاهم