Khooshe Chin

من که فرزند این سرزمینم

در پی توشه ای خوشه چینم

شادم از پیشه خوشه چینی

رمز شادی بخوان از جبینم

قلب ما بود مملو از شادی بی پایان

سعی ما بود بهر آبادی این سامان

خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد

خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان

ای خوشا پس از لحظه ای چند آرمیدن همره دلبران خوشه چیدن

از شعف گهی همچو بلبل نغمه خواندن گه از این سو به آن سو پریدن

برپا بود چشن انگور ای افسونگر نغمه پرداز

در کشور سبزه و گل با شورو شعف نغمه کن ساز

قلب ما بود مملو از شادی بی پایان

سعی ما بود بهر آبادی این سامان

خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد

خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان