Virani

تو چه کردی که من اینگونه زمین افتادم

تو چه کردی که به آغوش خودم تن دادم

کوچه بارانی و چشمان ترم بارانیست

یعنی از دوری تو سهم دلم ویرانیست

منم و چشم ترم هرشب از کوچه تو گریه کنان میگذرم

کولی و در به درم، رو بپوشان تا نبینی که چه امد به سرم

منم و چشم ترم هر شب از کوچه تو گریه کنان میگذرم

باید از کوچه تو مثل طفلی بکشم دست خودم را ببرم

.

منم و گریه و دوری و غمی پنهانی

منم و پرسه زدنهای شبی طولانی

بی تو من با همه عالم و آدم قهرم

من غم انگیزترین منظره این شهرم

منم و چشم ترم هرشب از کوچه تو گریه کنان میگذرم

کولی و در به درم، رو بپوشان تا نبینی که چه امد به سرم

منم و چشم ترم هر شب از کوچه تو گریه کنان میگذرم

باید از کوچه تو مثل طفلی بکشم دست خودم را ببرم