Tasavor Kon

یک قدم مانده به عشق یک قدم مانده به تو

ولی نه انگاری باز بدیا به خوبیا چیره میشن

خوبیا رو هرچقدم می کُشن سیر نمیشن

پس می شینه رو پیشونیت یه عرق سرد

این داستانو باید جور دیگه ورقه زد

****

می مونی تو فکر وقتی با اخبار جنگ و کشتار

تو خو گرفتی همیشه اخبار…

مثله یه ابزار دسته واسه کنترل اذهان بسته

که هر ساله هستش

که تو گیج بمونی و هیچ بمونی و به هدفات نرسی

ولی نمی خوام بشنوم راه هدفاتو نصفه میری

نمی خوام بشنوم جنگه توی مصر و لیبی

که بالا بره ضربان قلبت

نمی خوام بشنوم سیل اومده آتشفشانا فوران کرده

کاش پا می ذاشتم رو آسمون به زمین که می رسیدم

یه نقشه ی جدید می کشیدم

دنیایی رو می کشیدم که سبزه همه جا تا دور دست

دنیایی که نه آدم کور هست نه حتی حرف زور هست

دنیایی که نه ترس باشه، نه بین من و کشور همسایه مرز باشه

****

فرض کن کن تصور کن جهانی رو که توش انقدی پول هست

که کسی قرض نیست انقدی خوب هست که کسی هرز نیست

انقدی شسته رفته همه میریم رو عادت نیست

کسی دیگه نشنوه که پای منه در بند

تو خیابون بزنیم به هم جای تنه لبخند

فرضا آسمونا آبی و همه درختا می بینی که سبزن

نمی شنوی نخست وزیرا مثه برلوسکنی هرزن

تصور کن نشنوی که مغزا فقط به فکر فرار از مرزن

هه نشنوی که جنگه نشنوی که رنگه

دل همه ی آدما از آهن و سنگه

آره بخند چشماتو با من ببند

تو واسه یه ثانیه، تو ببین تو آینه

امید و صبرو ، تو ببین دنیای سفید ابرو