Ey Hameh Hasti

غنچه کمر بسته که ما بنده ایم

گل همه تن جان که به تو زنده ایم

دست از این پیش که دارد که ما

زاری از این بیش که دارد که ما

چاره ما ساز که بی یاوریم

گر تو برانی به که روی آوریم

ای همه هستی ز تو پیدا شده

خاک ضعیف از تو توانا شده

آنچه تغیر نپذیرد تویی

وانکه نمردست ونمیرد تویی

تا کرمت راه جهان برگرفت

پشت زمین بار گران برگرفت

تا کرمت راه جهان برگرفت

پشت زمین بار گران برگرفت

هرکه نه گویای تو خاموش به

هرچه نه یاد تو فراموش به

غنچه کمر بسته که ما بنده ایم

گل همه تن جان که به تو زنده ایم

دست از این پیش که دارد که ما

زاری از این بیش که دارد که ما

چاره ما ساز که بی یاوریم

گر تو برانی به که روی آوریم

دست از این پیش که دارد که ما

زاری از این بیش که دارد که ما

چاره ما ساز که بی یاوریم

گر تو برانی به که روی آوریم